.jpg)
Daar zijn we weer. Is wat tijd overheen gegaan, maar we vonden het onderhand weer eens tijd voor een nieuw verhaal. Zoals sommigen van jullie inmiddels weten zijn we ingetrokken in onze nieuwe casa, hebben we Australia Day gevierd en hebben we inmiddels lekker gedoken.
Om bij het begin te beginnen, we hebben een hele relaxte duikschool ontdekt onder Adelaide in de pittoreske wijk Port Noarlunga (ja, het is elke keer weer een raadsel hoe je de namen van rivieren, straten en dorpen in de omgeving van Adelaide uitspreekt). We zijn begonnen een duikje bij hen voor de deur te maken in het Noarlunga Marine Park. Dit klinkt beter dan dat het in werkelijkheid is, meer dan een berg rotsen en een “onderwater route met bordjes” was het namelijk niet echt, maar het was voor ons de aangewezen gelegenheid om te ontdekken hoe het is om met een dikker pak (men duikt hier in 5 tot 7 mm. wetsuits, 6/7 mm. semi-dry suits of dry suits) te duiken. Een dikker pak betekent meer drijfvermogen (dus lastiger naar beneden komen) en meer drijfvermogen betekent meer lood om je middel om te kunnen dalen en meer lood om je middel betekent minder balans tijdens het duiken. Aangezien wij gewend zijn om in een dun (2.5 – 3 mm.) wetsuit of een duikshirt te duiken met een kilootje of 2.5 tot 4 lood om ons middel, viel een dik pak met 8 tot 10 kg. lood vrij tegen! Vooral met onszelf bezig geweest dus tijdens deze duik, maar uiteindelijk ging het allemaal gelukkig wel weer soepel.
Omdat het duikcentrum een nieuwe boot wilde testen en we goed overweg konden met de staff werd ons aangeboden om het weekend daarop gratis mee te gaan op de boot en twee bootduiken te maken. Dit was, naast dat het superleuk is om te duiken, extra relaxed aangezien duiken hier vrij prijzig is. Waar wij gewend zijn om (zeker op vakantiebestemmingen) voor 30 euro een duikje te kunnen maken inclusief huuruitrusting, betaal je hier al gauw 60 euro per persoon per duik, dat tikt dus vrij hard aan. Twee gratis duiken sloegen we dus niet af. Het weekend daarop dus meteen weer die kant op. Op de eerste duik was het zicht helaas niet erg goed, maar we konden wel zien dat dit rif (Aldinga Pinnacles) een prachtig rif is als het zicht wel goed is. De duik erna was echter ronduit fantastisch. Dit was een wrakduik op de MV Seawolf. Een fantastische duik op een waanzinnig mooi wrak. Daarna BBQen bij het duikcentrum en natuurlijk flink informeren of ik er aan de slag zou kunnen. Ze hielden een slag om de arm, maar we hopen er het beste van (to be continued).
Dan natuurlijk onze nieuwe casa. We zijn ingetrokken en het bevalt prima. In eerste instantie was het wel even schrikken, aangezien de vorige eigenaresse niet echt kaas heeft gegeten van schoonmaken. Direct met de makelaar bellen dus. Die zou contact opnemen met de eigenaresse en ons weer laten weten hoe we dit op zouden lossen. De koffers dus nog even ingepakt gelaten en afgewacht hoe of wat. De volgende dag toch maar zelf schoonmaakmiddelen gehaald bij de dichtsbijzijnde Coles (zeg maar Appie H) en aan de slag gegaan, want dat wachten op de makelaar werden we al gauw zat. Natuurlijk wel overal foto’s van gemaakt, aangezien we het huis over anderhalf jaar weer moeten opleveren in dezelfde staat en alles aangevinkt stond als Good/Clean! Good was het zeker, Clean echter allerminst. Nu hebben we van de makelaar gisteren te horen gekregen dat er een schoonmaakteam gehuurd zal worden die de hele boel piekfijn in orde zal maken, dus daar zijn we dan weer erg blij mee!
Het huis zelf is overigens top. Het bestaat uit een slaap-, woon- en studeerkamer en aparte badkamer en keuken. Het is, schat ik, een kleine 100m2 en heeft een balkonnetje met een bankje en een megaBBQ. Het trappenhuis (we zitten zowaar op 1-hoog, dit terwijl 90% van de huizen in Adelaide alleen begane grond heeft) biedt ruimte voor fietsen en scooters. Heel relaxed dat we die binnen kunnen plaatsen. De woonkamer heeft een grote zithoek met hele relaxte banken en en televisie. De televisie werkt met antenne, dus dat is even wennen. Je kan wel kabel nemen (FOXtel), maar dat is vrij prijzig (ongeveer A$80 per maand!) en de vraag is hoeveel we ernaar zouden kijken, aangezien we toch 9 van de 10 dingen die we kijken altijd downloaden, dus we wachten nog even af of we wel TV nemen. Internet is daarentegen natuurlijk een must, dus dat hebben we meteen besteld. Ze leven hier wat dat betreft nog in het stenen tijdperk overigens! Ieder internetpakket heeft een limiet en kent peak and off-peak uren. Vrij bizar systeem (dit kennen wij in NL al 10 jaar niet meer), maar goed, zo zijn ze het hier gewend. Tot de tijd dat internet aangesloten is internetten we via een prepaid systeempje. Kwestie van een USB stick kopen en via het 3G (mobiele) netwerk van Vodafone Australia internetten. Werkt overigens best prima. Helaas zit ook hier weer een limiet op van 1GB, dus uploaden en downloaden zit er niet echt in, hiervoor zullen we dus nog steeds even op en neer richting de bibliotheek moeten hobbelen (wat ik zo overigens ook even ga doen om foto’s te uploaden).
Alright, genoeg technische verhalen. We hebben Australia Day gevierd! Zoals de naam al zegt is dit een gigantisch nationalistisch feest, waarbij iedereen met (en in) Australië vlaggen loopt of in het groen/geel (de nationale kleuren, zie het nationale shirt van het Australische elftal). Het lijkt een beetje op koninginnedag in dat iedereen zich opdoft en de straat op gaat, maar het is dan weer lang niet zo gek als koninginnedag op de grachten in Amsterdam, wellicht dat dit in Sydney of Perth overigens wel zo is. In plaats van op de grachten feestvieren gaat iedereen hier naar dé cricketmatch van het jaar. Kaartjes zijn lang vantevoren uitverkocht maar op de zwarte markt natuurlijk nog wel voor handen. Als “échte” Australiërs hebben wij ons dus in het blauw/wit/rood en met vlaggen op onze wangen de zwarte markt op begeven en hebben hier twee kaartjes weten te bemachtigen voor dé cricketmatch van het het jaar, natuurlijk tegen Pakistan (die blijkbaar ook erg goed zijn in cricket). Nu weet ik niet of iémand de regels van cricket kent, want bij ons in NL bestaat de sport volgens mij niet eens? Wij snapten er in ieder geval niks van. Maar goed, wij dus tussen de Australiërs staan en schreeuwen maar. In de brandende zon (36.C) bier drinken en schreeuwen, hmmm, prachtig! Het hele stadion zat rustig, behalve ons vak, bleken we natuurlijk plaats te hebben genomen tussen de “stoerste gasten” van het stadion die de hele wedstrijd blijven staan (en een wedstrijdje duurt al gauw 6 tot 8 uur). Na een uurtje zijn we dus maar eens een rondje gaan lopen, aangezien we de regels totaal niet snapten (het schijnen er nogal veel te zijn) en we ze daar zeker niet uitgelegd gingen krijgen! Uiteindelijk plaatsgenomen in een wat rustiger vak. Hier de regels uitgelegd gekregen en toen Australië geweest was (de teams spelen omstebeurt) zijn we er tussenuit geknepen! Op naar de parade! De parade is een stoet van allerlei verschillende culturen uit Adelaide, van de swingende Sudanese en Braziliaanse gemeenschappen tot de Australische mariniers en de in Ferrari’s cruisende Italianen. Best geinig dus! Hierna richting het strand gegaan, zonsondergang meegepakt en vervolgens lekker biertjes drinken. Prima feestje, dat Australia Day! :)
Denies is dit weekend het hele weekend (vandaag en morgen van 9 tot 5) “op training” op de universiteit. Hier krijgt ze de methoden en technieken voor haar field school uitgelegd die maandag van start gaat. Ze zal dan twee weken in Streaky Bay (ongeveer 1000 km. van Adelaide) verblijven waar ze het echte Marine Archaeology gaat ontdekken door minimaal twee keer per dag archeologisch te duiken. Zelf hoop ik zo snel mogelijk aan mijn volgende duikopleiding te kunnen beginnen. Ik switch van PADI naar SSI (Scuba Schools International) voor deze opleiding. Bij PADI moet je namelijk eerst Divemaster worden (waardoor je mag gidsen), vervolgens Assistant Instructor (waardoor je mag assisteren bij lesgeven) en dan pas Instructor (waardoor je dus zelf les mag geven). Bij SSI vangen ze de Divemaster en de Assistant Instructor opleidingen samen in een cursus, genaamd “Dive Control Specialist”. Dit is dus wat ik wil gaan doen, zodat ik twee stappen in een keer kan doen. Het is nog niet helemaal duidelijk wanneer de cursus van start zal gaan maar ik hoop zo snel mogelijk, aangezien ik dan A) “gratis” kan duiken (de cursus kost natuurlijk knaken, maar alle duiken tijdens de cursus zijn gratis, en aangezien Denies twee weken weg (op fieldschool) is, heb ik alle tijd om volop te duiken) en B) zodat ik in februari wat te doen heb, aangezien mijn werkvisum pas op 1 maart in gaat en C) omdat ik pas als duikgids (en assistent instructeur) aan de slag kan als ik deze cursus heb afgerond.
Ik realiseer me nu dat ik net al naar de derde pagina ga in Word en dat dit verhaal alweer tien keer zo lang is als ik me vooraf had voorgenomen om te schrijven. Zoals jullie begrijpen maken we veel mee en proberen we zoveel mogelijk te doen hier (zie foto’s) en willen we dit graag állemaal vertellen. Zo zou ik nog kunnen vertellen over de dolfijnen die naast de boot zwemmen als je richting een duikspot vaart, over de gigantische (surf)golven voor de kust als het een beetje waait, de panda’s in de Adelaide Zoo en het aansluiten van de xbox, maar dat laat ik dan maar achterwege!
Leuk dat jullie nog steeds meelezen! We plaatsen zo ook weer nieuwe foto’s!
Grt.,
Ron
zaterdag 30 januari 2010
maandag 18 januari 2010
(Denise) Home sweet home @ Glenelg
Lieve allemaal,
Het is tijd voor weer een update vanuit Adelaide! Laten we maar beginnen met het beste nieuws; we hebben een huis!! Helaas niet het huis in Brighton waar Ron over schreef in het vorige bericht, dat is voor onze neus door een “kennis van een kennis” (ook internationale student!) van de verhuurder weggekaapt. Het hele applicatieproces duurde ook veel langer dan normaal, waardoor wij afgelopen vrijdag pas te horen kregen dat het niet ging lukken. Zaterdag zijn we daarom direct (voor de tweede keer) naar een huis gaan kijken waar we vorige week maandag ook al naar hadden gekeken. Toen we hier aanwamen stond er al een hele groep mensen te wachten om ook te kijken, dus de moed zakte ons al in de schoenen, maar de makelaar heeft zijn best voor ons gedaan en we hebben het gekregen!!! Het ligt in de wijk Glenelg; dit is de populairste en drukste strandwijk van Adelaide en dit huis ligt ook weer op vijf minuten loopafstand van het strand. (Hier zit ook ons hostel, en het ligt om de hoek van elkaar dus op 27 januari makkelijk verhuizen). De bushalte naar de universiteit staat aan het einde van de straat. Het heeft een woonkamer, keuken, badkamer, slaapkamer en studeerkamer plus een balkon met mega BBQ dus we zijn erg gelukkig!
Verder hebben we ons vooral bezig gehouden met Adelaide en omgeving te verkennen; zie de foto’s in het fotoalbum (kennelijk hebben ze hier de beste poffertjes) :). We zijn naar het Cleland Wildlife Park geweest, waar typische Australische dieren rondlopen, erg leuk! De dieren hier zijn alles behalve bang; kangaroos roken onze lunch in mijn tas waardoor ik een soort van bestormd werd door enthousiaste roo’s die mijn tas probeerden te bemachtigen en de koala waarmee ik op de foto ging vond me zo aardig dat ze zo vriendelijk was om te proberen haar eucalyptus blaadje in mijn mond te stoppen.
Naast dit spektakel zijn we Adelaide zelf doorgelopen, langs de rivier de Torrens en het festivalgebouw van Adelaide (het broertje van het Operagebouw in Sydney), en gisteren zijn we naar de grootste botanische tuin van het zuidelijk halfrond (openbaar park) geweest en hebben we het North Terrace, het culturele hart van Adelaide bekeken. Erg leuk en aan het eind belandden we perongeluk in de ‘Santos Tour Down Under’, een wielrenners wedstrijd die hier jaarlijks wordt georganiseerd door Lance Armstrong. Bizar, overal fietsers en massa’s mensen!
Ron heeft natuurlijk al zijn eerste duikshop verkend (donderdag duiken hier) en ik heb op de universiteit al een arrivalbriefing gehad en mijn studentenkaart opgehaald, plus al wat mensen en docenten van de Maritime Archaeology afdeling ontmoet, de briefing van de Fieldschool gehad en materiaal geleend daarvoor. Het weekend van 30 en 31 januari krijgen we les in de technieken die gebruikt gaan worden, en 1 t/m 14 februari vertrek ik richting Streaky Bay (Eyre Peninsula) voor twee weken fieldschool!
Tot zover dit bericht, meer updates volgen later. Vergeet niet de foto’s te bekijken in het album, er zijn al heel wat nieuwe foto’s bij geplaatst waaronder ook die van de Gili Islands!
Liefs,
Denise
Het is tijd voor weer een update vanuit Adelaide! Laten we maar beginnen met het beste nieuws; we hebben een huis!! Helaas niet het huis in Brighton waar Ron over schreef in het vorige bericht, dat is voor onze neus door een “kennis van een kennis” (ook internationale student!) van de verhuurder weggekaapt. Het hele applicatieproces duurde ook veel langer dan normaal, waardoor wij afgelopen vrijdag pas te horen kregen dat het niet ging lukken. Zaterdag zijn we daarom direct (voor de tweede keer) naar een huis gaan kijken waar we vorige week maandag ook al naar hadden gekeken. Toen we hier aanwamen stond er al een hele groep mensen te wachten om ook te kijken, dus de moed zakte ons al in de schoenen, maar de makelaar heeft zijn best voor ons gedaan en we hebben het gekregen!!! Het ligt in de wijk Glenelg; dit is de populairste en drukste strandwijk van Adelaide en dit huis ligt ook weer op vijf minuten loopafstand van het strand. (Hier zit ook ons hostel, en het ligt om de hoek van elkaar dus op 27 januari makkelijk verhuizen). De bushalte naar de universiteit staat aan het einde van de straat. Het heeft een woonkamer, keuken, badkamer, slaapkamer en studeerkamer plus een balkon met mega BBQ dus we zijn erg gelukkig!
Verder hebben we ons vooral bezig gehouden met Adelaide en omgeving te verkennen; zie de foto’s in het fotoalbum (kennelijk hebben ze hier de beste poffertjes) :). We zijn naar het Cleland Wildlife Park geweest, waar typische Australische dieren rondlopen, erg leuk! De dieren hier zijn alles behalve bang; kangaroos roken onze lunch in mijn tas waardoor ik een soort van bestormd werd door enthousiaste roo’s die mijn tas probeerden te bemachtigen en de koala waarmee ik op de foto ging vond me zo aardig dat ze zo vriendelijk was om te proberen haar eucalyptus blaadje in mijn mond te stoppen.
Naast dit spektakel zijn we Adelaide zelf doorgelopen, langs de rivier de Torrens en het festivalgebouw van Adelaide (het broertje van het Operagebouw in Sydney), en gisteren zijn we naar de grootste botanische tuin van het zuidelijk halfrond (openbaar park) geweest en hebben we het North Terrace, het culturele hart van Adelaide bekeken. Erg leuk en aan het eind belandden we perongeluk in de ‘Santos Tour Down Under’, een wielrenners wedstrijd die hier jaarlijks wordt georganiseerd door Lance Armstrong. Bizar, overal fietsers en massa’s mensen!
Ron heeft natuurlijk al zijn eerste duikshop verkend (donderdag duiken hier) en ik heb op de universiteit al een arrivalbriefing gehad en mijn studentenkaart opgehaald, plus al wat mensen en docenten van de Maritime Archaeology afdeling ontmoet, de briefing van de Fieldschool gehad en materiaal geleend daarvoor. Het weekend van 30 en 31 januari krijgen we les in de technieken die gebruikt gaan worden, en 1 t/m 14 februari vertrek ik richting Streaky Bay (Eyre Peninsula) voor twee weken fieldschool!
Tot zover dit bericht, meer updates volgen later. Vergeet niet de foto’s te bekijken in het album, er zijn al heel wat nieuwe foto’s bij geplaatst waaronder ook die van de Gili Islands!
Liefs,
Denise
woensdag 13 januari 2010
(Denise) Foto's geplaatst!
Lieve allemaal,
Even een kort bericht om te melden dat we wat foto's in het album hebben geplaatst! Om er te komen moet je even klikken op het photo album aan de rechterkant van het blog. De Indonesie foto's staan er nog niet op, maar wel alvast een paar foto's van het strand en van ons uitstapje naar het Cleland Wildlife Park. Een uitgebreider blog en meer foto's van Indonesie en Adelaide volgen binnenkort!
xx
Even een kort bericht om te melden dat we wat foto's in het album hebben geplaatst! Om er te komen moet je even klikken op het photo album aan de rechterkant van het blog. De Indonesie foto's staan er nog niet op, maar wel alvast een paar foto's van het strand en van ons uitstapje naar het Cleland Wildlife Park. Een uitgebreider blog en meer foto's van Indonesie en Adelaide volgen binnenkort!
xx
maandag 11 januari 2010
(Ron) First steps
Heyhey!
Na nu alweer een week in onze nieuwe hometown rondgestruind te hebben vonden we het wel weer eens tijd voor een nieuwe post.
Om maar bij het begin te beginnen, na een boel gedoe op het vliegveld van Denpasar, Bali (we hadden veel te veel bagage, 40 kg pp. waar 20 kg was toegestaan, een niet doorgekomen nieuw paspoort van Denise wat dus niet aan haar visum gekoppeld was, geweigerde creditcards, etc.) mochten we eindelijk het vliegtuig in en vlogen we weer een paar tijdzones verder (nu in GMT +10.5, dus 9.5 uur later dan in NL (wat in de +1 tijdzone zit)) richting Adelaide in de staat South Australia. Dit is ook de enige stad in South Australia met +/- 1 miljoen inwoners. De volgende 'stad' in SA heeft zo'n 25.000 inwoners :)
Op het vliegveld van Adelaide aangekomen stond er iemand van de universiteit van Denies te wachten met een bus, die ons bij het hostel dropte. We hadden hier voor een week geboekt, dus dit zou ons voorlopige nieuwe thuis worden. Ingecheckt en wel, eerst nog even een paar uur geslapen (we hadden 's nachts gevlogen) en toen als echte Hollanders natuurlijk fietsen gehuurd om deze nieuwe stad te verkennen!
Voordeel van fietsen is dat je de stad meteen goed leert kennen. Wel even wennen aan het feit dat ze hier links rijden natuurlijk, maar eenmaal gewend is het lekker cruisen hier. Ze hebben gewoon fietspaden (zelfs op de 'highway') en automobilisten lijken enigszins gewend te zijn aan fietsers, al zie je niet echt veel fietsers hier. We stonden overigens wel gek te kijken toen de eerste straat waar we over fietsten de 'Grote Street' heette (letterlijk), welke dwars door het centrum van Adelaide loopt en nogmaals toen we bij het eerste stoplicht 'gezapt' werden toen het groen werd (de verkeerslichten lijken hier op je te schieten als het groen wordt, dit is een geluidje voor blinden, zodat zij ook weten dat ze kunnen oversteken, maar het klinkt precies als een lasergun uit Star Trek oid.!).
In de eerste 3 dagen gelijk 95 km. door de stad afgelegd op onze gehuurde dingen en natuurlijk elke dag op het strand geeindigd, heerlijk! Dag 1 hebben we een telefoonnummer aangeschaft, bankrekening geopend en meer van dat soort kleinigheden. Dag 2 meteen contact gezocht met wat makelaars en huizen gaan zoeken op internet die we willen bezichtigen, en dag 3 meteen bij een huis gaan kijken. Een van de vertegenwoordigers van de 'housing'-afdeling van de universiteit vertelde ons dat als we dit huis konden krijgen we het meteen(!) moesten nemen, want de huurprijs was veel lager dan wat het eigenlijk waard zou zijn. We hebben er dus even rondgekeken en hebben inderdaad besloten er meteen voor te gaan.
Het werkt hier helaas wel iets anders dan bij ons, je moet daadwerkelijk solliciteren voor een huurhuis, met referenties van oude huurbazen, collega's, je baas, etc. en je wordt volledig doorgelicht (wat voor baan je hebt, hoeveel je verdient etc). Gelukkig werkt het ook 'op volgorde', dus wie het eerst komt wordt het eerst behandeld door de verhuurder en wij zijn de zogenaamde frontrunners, dus maken een aardige kans! Nu maar hopen dat we het krijgen, want het is een prachtig huis, op een paar meter van het strand, met een veranda aan de achterkant met giga-bbq, een grote woonkamer en prima werkkamer en slaapkamer, nieuwe badkamer, nieuwe keuken, eigenlijk een beetje wat we in op de mauritskade hadden, maar dan iets kleiner maar wel met veranda en bijna aan het strand.
Goed, we wachten het af. Het afgelopen weekend lekker op het strand gelegen, hoorde dat het in NL -14.C is 's nachts? Hier is het overdag de laatste dagen +41.C :) In de zon lopen is daardoor niet echt te doen, dus iedereen zoekt hier overdag ge-airco-de ruimtes op om de dagen te overleven en gaat rond een uur of vier richting strand om daar af te koelen, best even wennen, maar een prima lifestyle :) Morgen huren we waarschijnlijk een scootertje en gaan we ons eerste Australische wildlife park bezoeken, de temperatuur zakt morgen weer naar een acceptabele 28.C, dus dat moet goed te doen zijn!
Overigens zitten we nu in een hostel aan het strand, omdat onze boeking eruit was geknikkerd bij het vorige hostel. Dit omdat we maar voor 3 dagen geprepaid hadden in plaats van voor de volle 7 die we hadden gereserveerd. In plaats van dat ze even vragen of je voor alle dagen wil betalen knallen ze je boeking er dan gewoon uit. Beetje jammer. Voordeel van het huidige hostel is dat het op loopafstand van het strand is en in een veel leukere wijk zit (vergelijkbaar met Bloemendaal aan Zee oid.). Nadeel was dat we alles weer in moesten pakken (en dat valt niet mee met 40 kg. pp) en dat we nu af en toe van kamer moeten wisselen in dit hostel, maar goed, dat overleven we wel. Zeker als we dat huisje krijgen, want dan mogen we er aanstaande vrijdag in!
Fingers crossed I guess en hoop dat jullie het weer in NL een beetje overleven!
Grt.,
Ron
Na nu alweer een week in onze nieuwe hometown rondgestruind te hebben vonden we het wel weer eens tijd voor een nieuwe post.
Om maar bij het begin te beginnen, na een boel gedoe op het vliegveld van Denpasar, Bali (we hadden veel te veel bagage, 40 kg pp. waar 20 kg was toegestaan, een niet doorgekomen nieuw paspoort van Denise wat dus niet aan haar visum gekoppeld was, geweigerde creditcards, etc.) mochten we eindelijk het vliegtuig in en vlogen we weer een paar tijdzones verder (nu in GMT +10.5, dus 9.5 uur later dan in NL (wat in de +1 tijdzone zit)) richting Adelaide in de staat South Australia. Dit is ook de enige stad in South Australia met +/- 1 miljoen inwoners. De volgende 'stad' in SA heeft zo'n 25.000 inwoners :)
Op het vliegveld van Adelaide aangekomen stond er iemand van de universiteit van Denies te wachten met een bus, die ons bij het hostel dropte. We hadden hier voor een week geboekt, dus dit zou ons voorlopige nieuwe thuis worden. Ingecheckt en wel, eerst nog even een paar uur geslapen (we hadden 's nachts gevlogen) en toen als echte Hollanders natuurlijk fietsen gehuurd om deze nieuwe stad te verkennen!
Voordeel van fietsen is dat je de stad meteen goed leert kennen. Wel even wennen aan het feit dat ze hier links rijden natuurlijk, maar eenmaal gewend is het lekker cruisen hier. Ze hebben gewoon fietspaden (zelfs op de 'highway') en automobilisten lijken enigszins gewend te zijn aan fietsers, al zie je niet echt veel fietsers hier. We stonden overigens wel gek te kijken toen de eerste straat waar we over fietsten de 'Grote Street' heette (letterlijk), welke dwars door het centrum van Adelaide loopt en nogmaals toen we bij het eerste stoplicht 'gezapt' werden toen het groen werd (de verkeerslichten lijken hier op je te schieten als het groen wordt, dit is een geluidje voor blinden, zodat zij ook weten dat ze kunnen oversteken, maar het klinkt precies als een lasergun uit Star Trek oid.!).
In de eerste 3 dagen gelijk 95 km. door de stad afgelegd op onze gehuurde dingen en natuurlijk elke dag op het strand geeindigd, heerlijk! Dag 1 hebben we een telefoonnummer aangeschaft, bankrekening geopend en meer van dat soort kleinigheden. Dag 2 meteen contact gezocht met wat makelaars en huizen gaan zoeken op internet die we willen bezichtigen, en dag 3 meteen bij een huis gaan kijken. Een van de vertegenwoordigers van de 'housing'-afdeling van de universiteit vertelde ons dat als we dit huis konden krijgen we het meteen(!) moesten nemen, want de huurprijs was veel lager dan wat het eigenlijk waard zou zijn. We hebben er dus even rondgekeken en hebben inderdaad besloten er meteen voor te gaan.
Het werkt hier helaas wel iets anders dan bij ons, je moet daadwerkelijk solliciteren voor een huurhuis, met referenties van oude huurbazen, collega's, je baas, etc. en je wordt volledig doorgelicht (wat voor baan je hebt, hoeveel je verdient etc). Gelukkig werkt het ook 'op volgorde', dus wie het eerst komt wordt het eerst behandeld door de verhuurder en wij zijn de zogenaamde frontrunners, dus maken een aardige kans! Nu maar hopen dat we het krijgen, want het is een prachtig huis, op een paar meter van het strand, met een veranda aan de achterkant met giga-bbq, een grote woonkamer en prima werkkamer en slaapkamer, nieuwe badkamer, nieuwe keuken, eigenlijk een beetje wat we in op de mauritskade hadden, maar dan iets kleiner maar wel met veranda en bijna aan het strand.
Goed, we wachten het af. Het afgelopen weekend lekker op het strand gelegen, hoorde dat het in NL -14.C is 's nachts? Hier is het overdag de laatste dagen +41.C :) In de zon lopen is daardoor niet echt te doen, dus iedereen zoekt hier overdag ge-airco-de ruimtes op om de dagen te overleven en gaat rond een uur of vier richting strand om daar af te koelen, best even wennen, maar een prima lifestyle :) Morgen huren we waarschijnlijk een scootertje en gaan we ons eerste Australische wildlife park bezoeken, de temperatuur zakt morgen weer naar een acceptabele 28.C, dus dat moet goed te doen zijn!
Overigens zitten we nu in een hostel aan het strand, omdat onze boeking eruit was geknikkerd bij het vorige hostel. Dit omdat we maar voor 3 dagen geprepaid hadden in plaats van voor de volle 7 die we hadden gereserveerd. In plaats van dat ze even vragen of je voor alle dagen wil betalen knallen ze je boeking er dan gewoon uit. Beetje jammer. Voordeel van het huidige hostel is dat het op loopafstand van het strand is en in een veel leukere wijk zit (vergelijkbaar met Bloemendaal aan Zee oid.). Nadeel was dat we alles weer in moesten pakken (en dat valt niet mee met 40 kg. pp) en dat we nu af en toe van kamer moeten wisselen in dit hostel, maar goed, dat overleven we wel. Zeker als we dat huisje krijgen, want dan mogen we er aanstaande vrijdag in!
Fingers crossed I guess en hoop dat jullie het weer in NL een beetje overleven!
Grt.,
Ron
dinsdag 5 januari 2010
(Ron) Naar de haaien!
Finally! Eindelijk hebben we “officieel” haaien gespot tijdens het duiken! In Thailand hadden we ze al eens eerder gespot, maar aangezien de instructor ze daar niet gezien had was iedereen redelijk skeptisch over deze spotting. Op onze derde duik hier was het weer raak en dit keer goed ook, direct drie whitetip reef sharks gespot van tussen de 1.5 en 2.5 meter lang! Gruwelijk!! In totaal hebben we hier 8 duiken en een nachtduik gemaakt in 4 dagen, maar we hebben na de derde duik helaas geen haaien meer gezien.. Wel nog heel veel ander vet spul, zoals: tientallen schildpadden (elke duik raak hier :)!), devilrays (broertje van de manta) en een van de meest zeldzame vissen die zelfs de divemasters hier nog nooit gezien hadden, de Flying Gurnard!! Een onwijs geslaagd duikweekje dus!
Nu zitten we even te chillen totdat de boot ons straks terugbrengt naar Bali, waar we de hele dag door moeten brengen totdat we over een uur of tien mogen boarden. We vliegen ’s nachts en slaan weer een paar uur over door het verschil in tijd, waardoor we rond 1 uur vertrekken en een uur of vijf later tussen 8 en 9 uur, Zuid-Australische tijd, aankomen in onze long-term eindbestemming :) Hopelijk gaan we daar nog veel meer moois zien boven en onder water! Als het goed is zijn de haaien die we hier gespot hebben lieverdjes vergeleken met wat ons daar te wachten staat!
Fingers crossed en duimen maar!
Grt.,
Ron
Nu zitten we even te chillen totdat de boot ons straks terugbrengt naar Bali, waar we de hele dag door moeten brengen totdat we over een uur of tien mogen boarden. We vliegen ’s nachts en slaan weer een paar uur over door het verschil in tijd, waardoor we rond 1 uur vertrekken en een uur of vijf later tussen 8 en 9 uur, Zuid-Australische tijd, aankomen in onze long-term eindbestemming :) Hopelijk gaan we daar nog veel meer moois zien boven en onder water! Als het goed is zijn de haaien die we hier gespot hebben lieverdjes vergeleken met wat ons daar te wachten staat!
Fingers crossed en duimen maar!
Grt.,
Ron
vrijdag 1 januari 2010
Happy New Year!!
Allereerst natuurlijk: gelukkig nieuwjaar allemaal!!
Zie hier ons eerste bericht vanuit het buitenland en wel vanaf de Gili’s :) Flink brak natuurlijk, want partyen kunnen ze hier heel best, maar daarover zo meer. Eerst maar even uitleggen waar we precies zitten: de Gili’s is een eilandengroepje vlakbij Lombok in Indonesië. Het bestaat uit drie eilanden (Meno, Ayr en Trawangan), waarvan wij op het grootste zitten (Trawangan), waar verreweg het meeste te doen is (en wat daarom dus ook het meest toeristisch is). Omdat dit onze stopover naar Adelaide is en we in totaal met zo’n 80 KG bagage reizen hebben we besloten een week op een vaste plek te gaan zitten en omdat oud en nieuw natuurlijk flink gevierd moest worden leek het meest toeristische eiland de beste keuze :)
En dat bevalt tot nu toe prima! De reis ernaartoe was echter een ander verhaal. Om een uur of acht ’s ochtends van huis weg en de dag erna rond een uur of elf ’s ochtends aankomen is wel wat veel van het goede (27 uur reizen met vrij weinig slaap!). Hier aangekomen dus maar meteen aan de Bintang (het lokale goud) en vervolgens een uur of 13 gaan slapen. De oudejaarsduik bleek bij ons resort (Blue Marlin Divers) reeds volgeboekt dus we moesten de 31e meteen op zoek naar een ander dive centre. Zo gezegd, zo gedaan en om een uur of vier ’s middags hadden we ons eerste uurtje duiken achter de kiezen. Heerlijk! Het is hier prachtig (onder water dan, boven water stelt het niet veel voor), vooral veel vis, het koraal laat wel wat te wensen over, maar ze zijn hier hard bezig dit ook op peil te brengen. Iedere duiker moet 40.000 rupia’s (zo’n 4 euro) betalen voor het Gili Eco Trust, wat gebruikt wordt om zogenaamde bio-rocks te plaatsen. Deze bio-rocks zijn een soort stalen geraamtes waar om de zoveel tijd een electrische schok daarheen gaat wat de groei van het koraal zo’n 10x zou moeten versnellen. We hebben ze zelf nog niet gezien, maar dat zal morgen waarschijnlijk gebeuren als we onder andere een nachtduikje gaan maken op het huisrif.
Na de duik die we gisteren met Buddha Divers hebben gemaakt zijn we even een hapje gaan eten (Indonesisch uiteraard, superlekker) en daarna brak zowel de hel als het feest los. Er wonen hier zo’n 600 tot 800 mensen (niemand weet het zeker), maar gisteren waren er denk ik zo’n 10.000 Indonesiërs op het eiland, die allemaal vinden dat ze erg goed kunnen dansen. Ze drinken allemaal (ook de kinderen die we niet ouder schatten dan 10 jaar) de lokale spirits, welke zo’n 60% alcohol bevatten, en rokende kids zijn hier eerder regel dan uitzondering. Al voor oud & nieuw vrienden gemaakt met een Iers/Frans stel en met een paar Finnen die we van de boot van Buddha kenden en daar dus oud & nieuw en de hele nacht mee gevierd en gefeest. Flink wild gemaakt, diverse barren en “clubs” afgelopen en lekker opgegaan in de lokale bevolking met hun gebruiken (flink wild “gedanst” dus).
Met ons dus alles prima, we genieten volop en gaan het hier wel een weekje uithouden! Op 5 januari gaat onze volgende vlucht om ongeveer 18u00 Nlse tijd richting Adelaide (6 januari 0u55 lokale tijd). Dat is gelukkig maar zo’n 5 uur vliegen, maar helaas wel ’s nachts, dus we zullen wel weer enigszins gebroken aankomen, maar goed, dat is van later zorg!
Wellicht schrijven we later nog een stukje als we wat meer duiken achter de rug hebben, maar voor nu vanuit de Pesona Bar met een Bintang in de hand en een briesje door de haren (en natuurlijk zo’n 30 graden all around) de hartelijke groeten! Sneeuw het nog? :)
Ron & Denise
Zie hier ons eerste bericht vanuit het buitenland en wel vanaf de Gili’s :) Flink brak natuurlijk, want partyen kunnen ze hier heel best, maar daarover zo meer. Eerst maar even uitleggen waar we precies zitten: de Gili’s is een eilandengroepje vlakbij Lombok in Indonesië. Het bestaat uit drie eilanden (Meno, Ayr en Trawangan), waarvan wij op het grootste zitten (Trawangan), waar verreweg het meeste te doen is (en wat daarom dus ook het meest toeristisch is). Omdat dit onze stopover naar Adelaide is en we in totaal met zo’n 80 KG bagage reizen hebben we besloten een week op een vaste plek te gaan zitten en omdat oud en nieuw natuurlijk flink gevierd moest worden leek het meest toeristische eiland de beste keuze :)
En dat bevalt tot nu toe prima! De reis ernaartoe was echter een ander verhaal. Om een uur of acht ’s ochtends van huis weg en de dag erna rond een uur of elf ’s ochtends aankomen is wel wat veel van het goede (27 uur reizen met vrij weinig slaap!). Hier aangekomen dus maar meteen aan de Bintang (het lokale goud) en vervolgens een uur of 13 gaan slapen. De oudejaarsduik bleek bij ons resort (Blue Marlin Divers) reeds volgeboekt dus we moesten de 31e meteen op zoek naar een ander dive centre. Zo gezegd, zo gedaan en om een uur of vier ’s middags hadden we ons eerste uurtje duiken achter de kiezen. Heerlijk! Het is hier prachtig (onder water dan, boven water stelt het niet veel voor), vooral veel vis, het koraal laat wel wat te wensen over, maar ze zijn hier hard bezig dit ook op peil te brengen. Iedere duiker moet 40.000 rupia’s (zo’n 4 euro) betalen voor het Gili Eco Trust, wat gebruikt wordt om zogenaamde bio-rocks te plaatsen. Deze bio-rocks zijn een soort stalen geraamtes waar om de zoveel tijd een electrische schok daarheen gaat wat de groei van het koraal zo’n 10x zou moeten versnellen. We hebben ze zelf nog niet gezien, maar dat zal morgen waarschijnlijk gebeuren als we onder andere een nachtduikje gaan maken op het huisrif.
Na de duik die we gisteren met Buddha Divers hebben gemaakt zijn we even een hapje gaan eten (Indonesisch uiteraard, superlekker) en daarna brak zowel de hel als het feest los. Er wonen hier zo’n 600 tot 800 mensen (niemand weet het zeker), maar gisteren waren er denk ik zo’n 10.000 Indonesiërs op het eiland, die allemaal vinden dat ze erg goed kunnen dansen. Ze drinken allemaal (ook de kinderen die we niet ouder schatten dan 10 jaar) de lokale spirits, welke zo’n 60% alcohol bevatten, en rokende kids zijn hier eerder regel dan uitzondering. Al voor oud & nieuw vrienden gemaakt met een Iers/Frans stel en met een paar Finnen die we van de boot van Buddha kenden en daar dus oud & nieuw en de hele nacht mee gevierd en gefeest. Flink wild gemaakt, diverse barren en “clubs” afgelopen en lekker opgegaan in de lokale bevolking met hun gebruiken (flink wild “gedanst” dus).
Met ons dus alles prima, we genieten volop en gaan het hier wel een weekje uithouden! Op 5 januari gaat onze volgende vlucht om ongeveer 18u00 Nlse tijd richting Adelaide (6 januari 0u55 lokale tijd). Dat is gelukkig maar zo’n 5 uur vliegen, maar helaas wel ’s nachts, dus we zullen wel weer enigszins gebroken aankomen, maar goed, dat is van later zorg!
Wellicht schrijven we later nog een stukje als we wat meer duiken achter de rug hebben, maar voor nu vanuit de Pesona Bar met een Bintang in de hand en een briesje door de haren (en natuurlijk zo’n 30 graden all around) de hartelijke groeten! Sneeuw het nog? :)
Ron & Denise
Abonneren op:
Reacties (Atom)
