(Ron) Australia Day (en meer over duiken en onze nieuwe casa)

Daar zijn we weer. Is wat tijd overheen gegaan, maar we vonden het onderhand weer eens tijd voor een nieuw verhaal. Zoals sommigen van jullie inmiddels weten zijn we ingetrokken in onze nieuwe casa, hebben we Australia Day gevierd en hebben we inmiddels lekker gedoken.

Om bij het begin te beginnen, we hebben een hele relaxte duikschool ontdekt onder Adelaide in de pittoreske wijk Port Noarlunga (ja, het is elke keer weer een raadsel hoe je de namen van rivieren, straten en dorpen in de omgeving van Adelaide uitspreekt). We zijn begonnen een duikje bij hen voor de deur te maken in het Noarlunga Marine Park. Dit klinkt beter dan dat het in werkelijkheid is, meer dan een berg rotsen en een “onderwater route met bordjes” was het namelijk niet echt, maar het was voor ons de aangewezen gelegenheid om te ontdekken hoe het is om met een dikker pak (men duikt hier in 5 tot 7 mm. wetsuits, 6/7 mm. semi-dry suits of dry suits) te duiken. Een dikker pak betekent meer drijfvermogen (dus lastiger naar beneden komen) en meer drijfvermogen betekent meer lood om je middel om te kunnen dalen en meer lood om je middel betekent minder balans tijdens het duiken. Aangezien wij gewend zijn om in een dun (2.5 – 3 mm.) wetsuit of een duikshirt te duiken met een kilootje of 2.5 tot 4 lood om ons middel, viel een dik pak met 8 tot 10 kg. lood vrij tegen! Vooral met onszelf bezig geweest dus tijdens deze duik, maar uiteindelijk ging het allemaal gelukkig wel weer soepel.

Omdat het duikcentrum een nieuwe boot wilde testen en we goed overweg konden met de staff werd ons aangeboden om het weekend daarop gratis mee te gaan op de boot en twee bootduiken te maken. Dit was, naast dat het superleuk is om te duiken, extra relaxed aangezien duiken hier vrij prijzig is. Waar wij gewend zijn om (zeker op vakantiebestemmingen) voor 30 euro een duikje te kunnen maken inclusief huuruitrusting, betaal je hier al gauw 60 euro per persoon per duik, dat tikt dus vrij hard aan. Twee gratis duiken sloegen we dus niet af. Het weekend daarop dus meteen weer die kant op. Op de eerste duik was het zicht helaas niet erg goed, maar we konden wel zien dat dit rif (Aldinga Pinnacles) een prachtig rif is als het zicht wel goed is. De duik erna was echter ronduit fantastisch. Dit was een wrakduik op de MV Seawolf. Een fantastische duik op een waanzinnig mooi wrak. Daarna BBQen bij het duikcentrum en natuurlijk flink informeren of ik er aan de slag zou kunnen. Ze hielden een slag om de arm, maar we hopen er het beste van (to be continued).

Dan natuurlijk onze nieuwe casa. We zijn ingetrokken en het bevalt prima. In eerste instantie was het wel even schrikken, aangezien de vorige eigenaresse niet echt kaas heeft gegeten van schoonmaken. Direct met de makelaar bellen dus. Die zou contact opnemen met de eigenaresse en ons weer laten weten hoe we dit op zouden lossen. De koffers dus nog even ingepakt gelaten en afgewacht hoe of wat. De volgende dag toch maar zelf schoonmaakmiddelen gehaald bij de dichtsbijzijnde Coles (zeg maar Appie H) en aan de slag gegaan, want dat wachten op de makelaar werden we al gauw zat. Natuurlijk wel overal foto’s van gemaakt, aangezien we het huis over anderhalf jaar weer moeten opleveren in dezelfde staat en alles aangevinkt stond als Good/Clean! Good was het zeker, Clean echter allerminst. Nu hebben we van de makelaar gisteren te horen gekregen dat er een schoonmaakteam gehuurd zal worden die de hele boel piekfijn in orde zal maken, dus daar zijn we dan weer erg blij mee!

Het huis zelf is overigens top. Het bestaat uit een slaap-, woon- en studeerkamer en aparte badkamer en keuken. Het is, schat ik, een kleine 100m2 en heeft een balkonnetje met een bankje en een megaBBQ. Het trappenhuis (we zitten zowaar op 1-hoog, dit terwijl 90% van de huizen in Adelaide alleen begane grond heeft) biedt ruimte voor fietsen en scooters. Heel relaxed dat we die binnen kunnen plaatsen. De woonkamer heeft een grote zithoek met hele relaxte banken en en televisie. De televisie werkt met antenne, dus dat is even wennen. Je kan wel kabel nemen (FOXtel), maar dat is vrij prijzig (ongeveer A$80 per maand!) en de vraag is hoeveel we ernaar zouden kijken, aangezien we toch 9 van de 10 dingen die we kijken altijd downloaden, dus we wachten nog even af of we wel TV nemen. Internet is daarentegen natuurlijk een must, dus dat hebben we meteen besteld. Ze leven hier wat dat betreft nog in het stenen tijdperk overigens! Ieder internetpakket heeft een limiet en kent peak and off-peak uren. Vrij bizar systeem (dit kennen wij in NL al 10 jaar niet meer), maar goed, zo zijn ze het hier gewend. Tot de tijd dat internet aangesloten is internetten we via een prepaid systeempje. Kwestie van een USB stick kopen en via het 3G (mobiele) netwerk van Vodafone Australia internetten. Werkt overigens best prima. Helaas zit ook hier weer een limiet op van 1GB, dus uploaden en downloaden zit er niet echt in, hiervoor zullen we dus nog steeds even op en neer richting de bibliotheek moeten hobbelen (wat ik zo overigens ook even ga doen om foto’s te uploaden).

Alright, genoeg technische verhalen. We hebben Australia Day gevierd! Zoals de naam al zegt is dit een gigantisch nationalistisch feest, waarbij iedereen met (en in) Australië vlaggen loopt of in het groen/geel (de nationale kleuren, zie het nationale shirt van het Australische elftal). Het lijkt een beetje op koninginnedag in dat iedereen zich opdoft en de straat op gaat, maar het is dan weer lang niet zo gek als koninginnedag op de grachten in Amsterdam, wellicht dat dit in Sydney of Perth overigens wel zo is. In plaats van op de grachten feestvieren gaat iedereen hier naar dé cricketmatch van het jaar. Kaartjes zijn lang vantevoren uitverkocht maar op de zwarte markt natuurlijk nog wel voor handen. Als “échte” Australiërs hebben wij ons dus in het blauw/wit/rood en met vlaggen op onze wangen de zwarte markt op begeven en hebben hier twee kaartjes weten te bemachtigen voor dé cricketmatch van het het jaar, natuurlijk tegen Pakistan (die blijkbaar ook erg goed zijn in cricket). Nu weet ik niet of iémand de regels van cricket kent, want bij ons in NL bestaat de sport volgens mij niet eens? Wij snapten er in ieder geval niks van. Maar goed, wij dus tussen de Australiërs staan en schreeuwen maar. In de brandende zon (36.C) bier drinken en schreeuwen, hmmm, prachtig! Het hele stadion zat rustig, behalve ons vak, bleken we natuurlijk plaats te hebben genomen tussen de “stoerste gasten” van het stadion die de hele wedstrijd blijven staan (en een wedstrijdje duurt al gauw 6 tot 8 uur). Na een uurtje zijn we dus maar eens een rondje gaan lopen, aangezien we de regels totaal niet snapten (het schijnen er nogal veel te zijn) en we ze daar zeker niet uitgelegd gingen krijgen! Uiteindelijk plaatsgenomen in een wat rustiger vak. Hier de regels uitgelegd gekregen en toen Australië geweest was (de teams spelen omstebeurt) zijn we er tussenuit geknepen! Op naar de parade! De parade is een stoet van allerlei verschillende culturen uit Adelaide, van de swingende Sudanese en Braziliaanse gemeenschappen tot de Australische mariniers en de in Ferrari’s cruisende Italianen. Best geinig dus! Hierna richting het strand gegaan, zonsondergang meegepakt en vervolgens lekker biertjes drinken. Prima feestje, dat Australia Day! :)

Denies is dit weekend het hele weekend (vandaag en morgen van 9 tot 5) “op training” op de universiteit. Hier krijgt ze de methoden en technieken voor haar field school uitgelegd die maandag van start gaat. Ze zal dan twee weken in Streaky Bay (ongeveer 1000 km. van Adelaide) verblijven waar ze het echte Marine Archaeology gaat ontdekken door minimaal twee keer per dag archeologisch te duiken. Zelf hoop ik zo snel mogelijk aan mijn volgende duikopleiding te kunnen beginnen. Ik switch van PADI naar SSI (Scuba Schools International) voor deze opleiding. Bij PADI moet je namelijk eerst Divemaster worden (waardoor je mag gidsen), vervolgens Assistant Instructor (waardoor je mag assisteren bij lesgeven) en dan pas Instructor (waardoor je dus zelf les mag geven). Bij SSI vangen ze de Divemaster en de Assistant Instructor opleidingen samen in een cursus, genaamd “Dive Control Specialist”. Dit is dus wat ik wil gaan doen, zodat ik twee stappen in een keer kan doen. Het is nog niet helemaal duidelijk wanneer de cursus van start zal gaan maar ik hoop zo snel mogelijk, aangezien ik dan A) “gratis” kan duiken (de cursus kost natuurlijk knaken, maar alle duiken tijdens de cursus zijn gratis, en aangezien Denies twee weken weg (op fieldschool) is, heb ik alle tijd om volop te duiken) en B) zodat ik in februari wat te doen heb, aangezien mijn werkvisum pas op 1 maart in gaat en C) omdat ik pas als duikgids (en assistent instructeur) aan de slag kan als ik deze cursus heb afgerond.

Ik realiseer me nu dat ik net al naar de derde pagina ga in Word en dat dit verhaal alweer tien keer zo lang is als ik me vooraf had voorgenomen om te schrijven. Zoals jullie begrijpen maken we veel mee en proberen we zoveel mogelijk te doen hier (zie foto’s) en willen we dit graag állemaal vertellen. Zo zou ik nog kunnen vertellen over de dolfijnen die naast de boot zwemmen als je richting een duikspot vaart, over de gigantische (surf)golven voor de kust als het een beetje waait, de panda’s in de Adelaide Zoo en het aansluiten van de xbox, maar dat laat ik dan maar achterwege!

Leuk dat jullie nog steeds meelezen! We plaatsen zo ook weer nieuwe foto’s!

Grt.,

Ron